Winkeltje

Vanaf januari 2018 meldden ze zich aan, of werden door instanties naar Het Activeringshuis verwezen: Luuk, Mathijs, Anne Laure, Eva, Bernou en vele anderen. Hun startvraag was eensgezind: ‘Een fijne baan alstublieft, help me die te vinden én hem te krijgen’.

Dat oogt als een traject vanAnaarBeter. De vraag is gemeend! Nu het traject want dat loopt vaak niet vanAnaarBeter maar via via via. Vanwaar die langere route? Een van onze teamleden heeft daar een woord voor: het winkeltje. Iedereen voor wie wij iets mogen betekenen, heeft een héél verhaal. Naast zijn oprechte startvraag. Aan de slag dus met éérst dat winkeltje.
Mathijs is 24, Anne Laure 30, Bernou net over de 40. Mooie mensen, allemaal. Met hen de juiste plek vinden, hun bestemming, lijkt een kwestie voor tussen de soep en de aardappelen. Toch is de termijn die wij met mensen optrekken, een half jaar, nooit te lang en allen uitnodigend om stevig bij de les te blijven. En dat komt omdat zelfs wie ‘nog maar’ 24 is, 27, net 30 geworden, een héél verhaal kan hebben. Wij bieden geen therapie, al staat er wel een sofa in ons mooie Activeringshuis. Echter, de vraag ligt toch vaak op de loer : waar gáát het bij jou nou precies om, Luuk, Anne Laure of Bernou? Die vraag benaderen we omzichtig, prudent. Daar dient ‘het winkeltje’ voor. Ieder mens kan wel iets kiezen uit de regenton vol opties: moeilijke jeugd, misbruik, prostitutieverleden, kindertehuis, moeder spoorloos, vader aan de drank, altijd gepest en vul de gouden gids van droefenis maar aan. Dat benoemen is kwetsbaar. Iets voor de therapeut. Wij kunnen geweldig goed vooruit met de term ‘winkeltje’. Iedereen weet wat we bedoelen, Mathijs hóeft niet expliciet te zijn over zijn leven in tehuizen, Anne Laure mag het misbruik in haar jeugd voor zichzelf houden. We kunnen toch wel aan de slag.

En dat doen we ook, niet via vanAnaarBeter maar langs een landelijke route. Om in alle rust en met liefdevolle aandacht te kijken wát het is bij Bernou, of bij Mathijs, dat het zoeken en ‘bemachtigen’ van hun place to be, niet lukt. In eerste instantie gaat het niet altijd om het leren opstellen van een cv, het schrijven van een sollicitatiebrief of maken van een ondernemersplan. Die dingen komen, maar staan even in de wacht; er is grondwerk te verrichten, een handje bodemsanering kan helpen. Bij Bernou werkt het om niet vanuit haar geweldige verstand maar vanuit haar gevoel, zomaar te schrijven. De pen laten gaan op een vraag als ‘wat maakt jóu nu blij?’ en dan de motor van het denken niet starten! Het biedt veel om Mathijs te laten schrijven over deze ingang: ‘Mei is van míj’ en laat de pen maar gaan, de hele maand mei mag jij doen en laten wat je wilt, hoe vormt jouw maand zich dan? Eva heeft veel aan brainboksen dus wordt dat bij haar als eerste ingezet. Het zijn voorbeelden van methodes waar onze teamleden gebruik van maken om bij onder andere Bernou, Mathijs en Eva een béétje inzicht te krijgen in de vraag vanachter de toonbank : wát is het dat jou remt, passief laat zijn of vol huiver? Aldus boeken we voortgang; we krijgen zicht op wat stremmend werkt op die oh zo gedroomde route vanAnaarBeter. Want die werkt gewoon vaak niet! Aandacht voor het winkeltje werkt wel. Beter!